அன்வர் இஸ்மாயிலின் கனவுகளை நனவாக்க நாம் பாடுபட வேண்டும்

ன்றொரு வெள்ளிக்கிழமை. 2007ஆம் ஆண்டின் ஒருநாள்... மிகுந்த சோகத்துடன் விடிந்தது சம்மாந்துறை. எல்லோர் முகத்திலும் சோகம் அப்பியிருந்தது. வரலாறு காணாத சனக்கூட்டம் நகர மண்டபத்தை

சூழ்ந்திருந்தது. தங்களை அறியாமலேயே மக்கள் வரிசையாக நிற்கத் தொடங்கினர். அந்தப் புகழுடம்பைப் பார்ப்பதில் வெறியாக நின்றனர்.

பலரின் கண்களில் கண்ணீர் ததும்பியது. அவர்கள் எல்லோரையும் ஆகர்சித்த அன்வர் இஸ்மாயிலின் புன்னகை அன்றுடன் விடைபெற்றது. அரசியல் வரலாற்றில் மிகக் குறுகிய காலம் ஆட்சி செலுத்தினாலும் ஒரு நீண்ட வரலாறும் பாரிய பணிகளும் அவர் பின்னாலே இருந்தன.

1956இல் தனிச்சிங்களச் சட்டம் கொண்டுவரப்பட்ட போது நாடெங்கும் தமிழரசுக் கட்சியினால் பல்வேறு எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. அந்தப் போராட்டங்களில் கலந்து கொண்ட போது கல்லெறிகள் வாங்கிய இஸ்மாயில் என்ற தந்தையின் மகன்தான் அன்வர் இஸ்மாயில். சிறிய வயதில் இருந்து சமூகப் பணிகளில் அக்கறை செலுத்தி அரசியல் மேடைகளில் பங்குபற்றி ஆர்வத்துடன் இயங்கியவர். இலங்கையில் இஸ்ரேலியத் தூதரகம் திறப்பதற்கான முயற்சிகள் இடம்பெற்ற போது அதற்கு எதிராக செயற்பட்டதனால் அரசினால் கைது செய்யப்பட்டவர்.

1990களில் அஷ்ரப் பிரகடனப்படுத்திய 'கறுப்பு வெள்ளி' போராட்டதில் அன்வர் இஸ்மாயில் முக்கிய பங்கெடுத்தார். அரசியல் ரீதியாக பல்வேறு போராட்டங்களில் பங்கெடுத்த அவர், இளைஞர்கள் மத்தியில் கவர்ச்சிகரமான பாத்திரமானார். இந்தக் கவர்ச்சி அவருக்கு மக்களின் பிரதிநிதியாக ஆகும் சந்தர்ப்பத்தினைக் கொடுத்தது. 2001இல் திகாமடுல்ல மாவட்ட ஶ்ரீலங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ் பாராளுமன்ற உறுப்பினராக அவர் தெரிவு செய்யப்பட்டார்.

2 004இல் ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திரக் கூட்டமைப்பு அரசின் முக்கிய பங்காளராக அவர் மாறினார். அக்கூட்டமைப்பின் கிழக்கு மாகாண உட்கட்டமைப்புப் பிரதி அமைச்சராகப் பதவியேற்ற அவர், பின்னர் தேசியப் பட்டியலில் நியமிக்கப்பட்டு நீர்ப்பாசன அமைச்சராகக் கடமையாற்றினார். இவற்றுக்குப் பின்னால் அவரது அரசியல் சாணக்கியம் அதிகம் நிறைந்திருந்தது. முக்கிய அரசியல் தலைவர்களுடன் அவருக்கு மிக நெருக்கமான பழக்கம் இருந்தது. அவர்களது அரசியல் சிந்தனைகளாலும் அவர் அதிகம் ஈர்க்கப்பட்டிருந்தார். அவர் நெருக்கமாகப் பழகிய நல்ல அரசியல் தலைவர்களாக ஜெயராஜ் பெர்னாண்டோ புள்ளே, மங்கள சமரவீர ஆகியோரைக் குறிப்பிடலாம். சம்மாந்துறை பிரதேசமே அன்வர் இஸ்மாயிலின் கனவாக இருந்தது. அந்த ஊரின் எதிர்காலம் குறித்து அவர் மிகுந்த அக்கறைப்பட்டிருந்தார். 

அவர் மரணித்து பதினான்கு வருடங்கள் கடந்து விட்டன. இத்தனை காலத்துக்குள்ளும் எத்தனை குழந்தைகள் இந்த மண்ணில் பிறந்திருக்கும். ஆனால் அவரது காலத்துக்குப் பின்னர் இங்கு ஆரம்பப் பாடசாலைகள் கூட உருவாகவில்லை.

பல பிரச்சினைகள் இங்கிருக்கின்றன. புதுப்புது பல ஆளுமைகள் உருவாகியிருக்கின்றனர். அவர்களுடன் பேசவும் பகிரவும் பல உள்ளன. சிந்திக்கவும் செயற்படவும் ஆளுமையுள்ள மக்கள் பிரதிநிதி அவர். அவர் ஆற்றியது போல ஆற்ற வேண்டிய கருமங்கள் பல உள்ளன. அவற்றை செய்வதற்கு நாம் தயாராக வேண்டும். இவற்றைத் தூரப்படுத்த முடியாது.

அவரது மறைவை நினைவு கூரும் இக்காலகட்டத்தில் அவர் கனவுகளை நனவாக்க நாம் தயாராக வேண்டும்.-

பேராசிரியர் றமீஸ் அப்துல்லா