'ஏழைகளே நீங்கள் பேறுபெற்றோர்' | தினகரன்

'ஏழைகளே நீங்கள் பேறுபெற்றோர்'

ஆசீர்வாதங்கள் நிறைந்த இயேசுவின் சமவெளிப்பொழிவு

வாழ்வை முடித்துக் கொண்டு கல்லறையை அடைவதற்கு முன் நம் வாழ்வில் பிறருக்கு வழங்கிய நிறைவை நாம் உணர்ந்திருந்தால் கல்லறையைத் தாண்டியும் நம் வாழ்வு தொடரும் என்ற நம்பிக்கையோடு கண்களை மூடியிருந்தால் நாம் உண்மையில் பேறுபெற்றோர்.

கல்லறைக்கு இப்பக்கமும் மறுபக்கமும் நாம் வாழும், வாழப்போகும் வாழ்வு நிறைவுடன் இருக்க நற்செய்தியில் நமக்கு பல வழிகள் கூறப்பட்டுள்ளன. அவற்றில் ஒரு முக்கியமான வழிகாட்டி இயேசு வழங்கியுள்ள 'பேறுபெற்றோர்' என்ற கூற்றுக்கள்.. இந்தக் கூற்றுக்கள் கடந்த ஞாயிறு நற்செய்தி வழியே நம்மை அடைந்துள்ளன.

'பேறுபெற்றோர்' என்ற சொற்றொடரைக் கேட்டதும், மத்தேயு நற்செய்தி 5ம் அதிகாரத்தில்  இயேசு கூறியுள்ள புகழ்பெற்ற வாக்கியங்கள் நம் நினைவுக்கு வருகின்றன. ஆனால், ஞாயிறு வழிபாட்டில் லூக்கா நற்செய்தி 6ம் அதிகாரத்தில் இயேசு கூறும் “பேறுபெற்றோர்” வாக்கியங்கள் நற்செய்தியாக நம்மை வந்தடைந்துள்ளன.

மத்தேயு நற்செய்தியில், இயேசு மக்கள் கூட்டத்தைக் கண்டு மலைமீது ஏறி அமர்ந்து கற்பித்ததால் அதை 'மலைப்பொழிவு' என்றும் லூக்கா நற்செய்தியில் இயேசு தன் சீடர்களுடன் சமவெளியான ஓரிடத்தில் நின்று கற்பித்ததால் அதை 'சமவெளிப்பொழிவு' என்றும் அழைக்கின்றோம். 

மத்தேயு நற்செய்தியில் இயேசுவின் கூற்றுகள் 'பேறுபெற்றோர்' என்ற ஆசி மொழிகளாக மட்டும் ஒலிக்கின்றன. லூக்கா நற்செய்தியில், இக்கூற்றுகள், 'பேறுபெற்றோருக்கு' ஆசிகளாகவும், கேடுற்றோருக்கு' எச்சரிக்கைகளாகவும் உள்ளன.  சமவெளியில் நம்மில் ஒருவராக தன்னையே இணைத்துக்கொண்டு இயேசு நம்மிடம் நேரடியாகக் கூறும் ஆசி மொழிகளும் எச்சரிக்கைகளும் நமக்குள் எத்தகைய தாக்கங்களை உருவாக்குகின்றன என்பதை ஓர் ஆன்ம ஆய்வாக மேற்கொள்வது நல்லது.

இயேசு ஆசி மொழிகளை வழங்கினார் என்ற உண்மையை தியானித்துப் பார்த்தால், இயேசு, தன் வாழ்நாள் முழுவதும் ஆசீர் ஒன்றையே இவ்வுலகிற்கு வழங்கினார். குறிப்பாக துயரங்களால் துவண்டோரை தன் ஆறுதலான சொற்களாலும் நலம் வழங்கும் அற்புதங்களாலும் நிறைத்தார். ஆசி வழங்குவது இயேசுவுக்கு இயல்பாக அமைந்த ஒரு பண்பு. இத்தகையப் பண்பு ஆசீர் நிறைந்த ஒரு மனதிலிருந்துமட்டுமே வெளிவரக்கூடும்.

இதைப் புரிந்துகொள்ள புத்தமதத்தில் கூறப்படும் ஓர் உவமை உதவியாக இருக்கும்.ஒருநாள் புத்தர் ஒரு மரத்தடியில் அமர்ந்திருந்தபோது அழகும் உடல் கட்டமைப்பும் கொண்ட ஒரு படைவீரர் அவ்வழியே வந்தார். குண்டாக அதிக எடையுடன் மரத்தடியில் அமர்ந்திருந்த புத்தரைப் பார்த்த அந்த வீரர் "உம்மைப் பார்த்தால் ஒரு பன்றியைப் பார்ப்பதுபோல் இருக்கிறது" என்று கூறினார். புத்தர் அமைதியாக அந்த வீரரைப் பார்த்து "உம்மைப் பார்த்தால் ஒரு தெய்வத்தைப் பார்ப்பதுபோல் இருக்கிறது" என்று கூறினார்.

இதைச் சற்றும் எதிர்பார்க்காத அந்த வீரர் "என்னைப் பார்த்தால், தெய்வத்தைப் பார்ப்பதுபோல் இருக்கிறது என்று உம்மால் எப்படி சொல்லமுடிந்தது?" என்று கேட்டார். புத்தர் மறுமொழியாக "நாம் உண்மையிலேயே வெளி உலகை வெளியிலிருந்து பார்ப்பது கிடையாது. நமக்குள் இருப்பனவற்றைக் கொண்டு வெளி உலகைப் பார்க்கிறோம். நான் இந்த மரத்தடியில் அமர்ந்து இறைவனைத் தியானித்து வருகிறேன். எனவே, நான் காண்பதனைத்திலும் இறைவனைக் காண்கிறேன். நீரோ வேறு பலவற்றை சிந்தித்துக் கொண்டிருப்பதால் வேறு விதமாகப் பார்க்கிறீர்" என்று அமைதியாகக் கூறினார்.

இவ்வுலகைப்பற்றியும்  பிறரைப்பற்றியும் நாம் கொண்டிருக்கும் சிந்தனைகள், கண்ணோட்டம் அனைத்தும் நமக்கு உள்ளிருந்து உருவாகின்றன. நமது சிந்தனை, சொல், செயல் அனைத்திற்கும் அடித்தளமாக இருப்பது ஆசீர் பெற்ற ஒரு மனநிலையா அல்லது சபிக்கப்பட்ட ஒரு மனநிலையா என்பதை ஆய்வு செய்வது நல்லது.

ஆசீர் பெற்ற மனநிலை அனைவரையும் அனைத்துலகையும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டதாய் காணும். சபிக்கப்பட்ட மனநிலையோ அனைத்தின் மீதும் சாபங்களை அள்ளி வீசும். நம்மில் பலர் நமக்கு வந்துசேரும் ஆசிகளை அலட்சியம் செய்துவிட்டு அவ்வப்போது வரும் துயரங்களை நம் சாபங்களாக பெரிது படுத்துவதால் பெரும்பாலான நம் வாழ்வு சபிக்கப்பட்ட மனநிலையிலேயே கழிகிறது.

இயேசுவின் சிந்தனை, சொல், செயல் அனைத்தும் ஆசீர் பெற்ற மனநிலையிலிருந்து வெளிவந்தவை. அவர் இவ்வுலகில் மனிதராகப் பிறக்கப்போகிறார் என்ற அற்புதச் செய்தியை இளம்பெண் மரியாவிடம் பகிர வந்த கபிரியேல் தூதர் மரியாளை "அருள்மிகப் பெற்றவரே" (லூக். 1:28) என்று வாழ்த்தினார்.

அவரைச் சந்தித்த உறவினர் எலிசபெத் "பெண்களுக்குள் ஆசி பெற்றவர்; உம் வயிற்றில் வளரும் குழந்தையும் ஆசி பெற்றதே!" (லூக். 1:42) என்று மனநிறைவான ஆசி வழங்கினார்.

இவ்வாறு கருவில் தோன்றியதுமுதல் ஆசீரால் நிரப்பப்பட்ட இயேசு தன் பணிவாழ்வைத் துவங்கிய வேளையிலும் ஆசீரால் நிரப்பப் பெற்றார்.

"நீரே என் அன்பார்ந்த, - ஆசி பெற்ற - மகன்"என்று இறை தந்தையின் ஆசீரால் நிரப்பப்பெற்றார். இயேசு ஆசீரால் நிறைந்து வழிந்த இயேசு தன் சமவெளிப்பொழிவை ஆசீர்வாதங்களுடன் ஆரம்பித்தார்:

"ஏழைகளே, நீங்கள் பேறுபெற்றோர்; ஏனெனில் இறையாட்சி உங்களுக்கு உரியதே. இப்பொழுது பட்டினியாய் இருப்போரே நீங்கள் பேறுபெற்றோர்; ஏனெனில் நீங்கள் நிறைவுபெறுவீர்கள். (லூக்கா நற்செய்தி 6: 20-21)

இப்பொழுது அழுதுகொண்டிருப்போரே, நீங்கள் பேறுபெற்றோர்; ஏனெனில் நீங்கள் சிரித்து மகிழ்வீர்கள்.

ஆசீர் வழங்கிய அதேவேளை, இயேசு கசப்பான உண்மைகளை கேடுகளாக, எச்சரிக்கைகளாக வழங்கவும் தயங்கவில்லை.

நற்செய்தியில் இயேசு கூறியிருக்கும் பேறுகளையும் கேடுகளையும் தவறாகப் பொருள்கொள்ள வாய்ப்புண்டு. அதாவது இயேசு ஏழ்மையை பட்டினியை அழுகையை ஆசீர்வாதங்களாக உயர்த்திப் பேசுவதாக எண்ணிப்பார்க்க வாய்ப்புண்டு.

இயேசு இக்கொடுமைகளை மேன்மைப்படுத்தவில்லை. இவற்றால் துன்புறுவோரை மேன்மைப் படுத்தினார். ஏழ்மை, பட்டினி, அழுகை ஆகிய கொடுமைகளால் துன்புறுவோர் இறைவனை நோக்கி அடிக்கடி திரும்ப இறைவனை தங்கள் வாழ்வின் ஆதாரம் என்று எண்ணிப்பார்க்க அவர்களுக்கு வாய்ப்புக்கள் அதிகம் உண்டு.

இதற்கு மாறாக, செல்வத்தில் அதிகமான உணவில் மகிழ்வில் ஆழ்ந்திருப்போர் தவறான தன்னிறைவு அடைவதால் அவர்களின் பார்வை இறைவனை நோக்கித் திரும்புவதற்கு வாய்ப்புக்கள் குறைவு. இந்த உண்மையை இடித்துரைக்கவே இயேசு ஒன்றுக்கொன்று முரணான இவ்விரு குழுவினரை இணைத்துப் பேசியுள்ளார். மத்தேயு, லூக்கா ஆகிய இரு நற்செய்திகளிலும் “பேறுபெற்றோர்” என இயேசு  பட்டியலிட்டுள்ள புண்ணியங்கள் நிறை வாழ்வுக்கு வழிகாட்டும் விளக்குகள். மதம், இனம் என்ற வட்டங்களைக் கடந்து “பேறுபெற்றோர்” வாக்கியங்கள்  மகாத்மா காந்தி உட்பட பல உன்னத மனிதர்களுக்கு வழிகாட்டியாக அமைந்துள்ளன.

கடந்த ஞாயிறு நற்செய்தி வழியே பேறுகளையும் கேடுகளையும் இணைத்து இயேசு கூறும் ஆசி மொழிகளும் எச்சரிக்கைகளும் நம்மை விழித்தெழச் செய்யட்டும்.

இவ்வுலகிற்கு கனிவை, நீதியை, இரக்கத்தை, அமைதியை, உணர்த்தும் கருவிகளாக நம்மை இறைவன் உருவாக்கவேண்டும் என்று மன்றாடுவோம். -  

ஜெரோம் லூயிஸ்


Add new comment

Or log in with...